Gorzka herbata. Chiński ostrokrzew. Herbata Kuding Cha

Kuding to napar ziołowy, który zwyczajowo w Chinach nazywa się herbatą i do nich zalicza chociaż pochodzi nie od camelia sinensis lecz od rośliny z rodziny ostrokrzewów Ilex Latifolia. Jest to jedna z odmian kudinga, ponieważ znany jest także pod tą nazwą przygotowany z liści innej rośliny z rodziny ligustrów. Drzewo Ilex Latifolia jest to średniej wielkości wiecznie zielone drzewo występujące w Chinach i Japonii, jego liście są długie i szerokie o wrzecionowatym kształcie. Często jest sadzane w okolicach świątyń jako roślina ozdobna.

Słowo kuding pochodzi oczywiście z języka Chińskiego i określa wygląd i smak rośliny. Ku oznacza gorzki natomiast ding to gwóźdź.

Kuding może występować pod wieloma innymi nazwami. Często nazywa się go gorzką herbatą, szerokim liściem lub świętym liściem czy nawet samotnym liściem. Herbatę kuding spotyka się w postaci pojedynczych skręconych liści, dzięki czemu przypominają małe cygara, lub jak wskazuje nazwa gwoździe. Smak Kudinga jest zdecydowanie gorzki z lekką nutą słodyczy pozostającą na języku. Trudno opisać tę odmianę goryczy. Każdy kto pił kudinga określa ten smak inaczej.

Kuding Cha, właściwości

Już w dawnych Chinach przypisywało mu się liczne właściwości zdrowotne. Znany lekarz Li Shizhen w XVI w pisał że herbata ta ma zdolności do rozpraszania ciepła, rozjaśnia głowę oraz oczy, łagodzi pragnienie, pobudza trawienie oraz podnosi na duchu.

Sama postać lekarza Li Shizhena jest dość znana w świecie medycyny. Zasłynął on swym dziełem pod tytułem „Encyklopedia korzeni i roślin”, którą to księgę pisał przez ćwierćwiecze. Wydana została w 52 tomach i zawierała ponad 1000 rysunków. Opisane w niej zostały 1892 leki roślinne, 444 zwierzęce i 275 mineralnych, a ponadto 10 000 receptur na leki złożone w tym prawie 400 zupełnie nowych.

Poza tymi właściwościami, które wymienia lekarz Li Shizhen, kuding ma zdolność wiązania toksyn i zmniejszania stanu zapalnego, obniża ciśnienie krwi oraz poziom lipidów we krwi w tym cholesterolu. Łagodzi także bóle głowy i bóle zębów. Tradycyjnie Chińczycy zalecali picie naparu kuding cha w przypadku gorączki, która wiązała się także z odwodnieniem i zwiększonym pragnieniem, co znajdowało także zastosowanie przy biegunkach. Chińska medycyna tradycyjna przykłada dużą wagę do czynników Ying i Yang, które muszą być zrównoważone w naszym ciele i otoczeniu. To wszystko co zimne i mokre określano jako Ying, natomiast to co suche i gorące zaliczano do Yang. Kuding jest zdecydowanie po stronie Ying co za tym idzie zalecano picie go gdy ktoś cierpiał na nadmiar Yang. Kuding kojarzący się z Ying czyli tym co zimne i mokre pomagał obniżyć temperaturę oraz nawilżyć. Zalecało się go także przy wszelkich zapaleniach w tym górnych dróg oddechowych oraz gardła i oskrzeli. Ciekawostką jest fakt, że ludzie żyjący w Syczuanie gdzie pogodę określa się jako Ying ponieważ jest wilgotna i dość chłodna, unikali spożywania kudinga bez zapewnienia sobie zrównoważenia Ying czyli dostarczali sobie dla równowagi Yang w postaci ostrych przypraw i roślin rozgrzewających na przykład żeń-szenia.

Kuding poza tym, że zawiera liczne polifenole oraz flawonoidy, a także witaminy w tym bardzo dużo witaminy C, bogaty jest także w kofeinę dzięki czemu pobudza i jak mówią chińczycy rozjaśnia umysł.

Dzisiaj ceniony jest przede wszystkim za swoje działanie odchudzające oraz obniżające ciśnienie krwi. Badania dowiodły także, że skutecznie zwalcza objawy towarzyszące cukrzycy.

Parzenie Kuding Cha

Parzenie kuding cha nie jest skomplikowane. Używa się jednego lub dwóch liści na 150 ml wody o temperaturze 80-90 st. C i parzy się przez 1-2 minuty. Każde kolejne parzenie należy wydłużyć. Kuding uchodzi za niekończącą się herbatę. Można zaparzać ją wiele razy i wciąż uzyskiwać intensywny smak.